تعیین حریم صوتی بزرگراه‌ها

تعیین حریم صوتی بزرگراه‌ها جهت اعمال در صدور پروانه ساختمان‌ها تعريف حريم راه: به كل اراضي طولي و عرضي كه براي جاده‌سازی و تعريض و اقدامات راهداري و ايمني بين حد نهائي تا محور راه (اکس راه) در طرفين با رعايت قوانين و مقررات اختصاص می‌یابد حريم راه گفته می‌شود. اولین مقررات مربوط به تعیین درجه و میزان حریم راه‌ها در سال 1346 در هیات وزیران به تصویب رسید که بر اساس آن راه‌های کشور بر اساس اهمیت آن‌ها در شبکه راه¬ها درجه¬بندي شده¬اند. در این راستا راه‌های کشور به 5 درجه آزادراه، بزرگراه، راه اصلی، راه فرعی و راه روستایی تقسیم می‌شوند. تعیین حریم جهت دست¬یابی به اهداف زیر در نظر گرفته‌شده است: الف) توسعه و تعریض و بهسازي راه در آینده ب) تأمین ایمنی عبور و مرور پ) تسهیل در عملیات راهداري ت) وجود فضاي لازم جهت نصب تجهیزات ایمنی ث) زهکشی و حفر کانال در طول و طرفین راه ج) احداث راه‌های دسترسی، راه جانبی و پیاده‌رو چ) درختکاري و فضاي سبز ح) جلوگیري از صدمات وارده به ابنیه اطراف خ) جلوگیري از رسیدن ارتعاشات و آلودگی صوتی و زیست‌محیطی به ساکنین اطراف حریم لازم به توضیح است در ایران تا به امروز تعیین حریم با هدف کاهش صوت انجام نشده است. یکی از وظایفی که در "برنامه عملیاتی کاهش آلودگی صوتی در شهر تهران" بر عهده شرکت کنترل کیفیت هوا می‌باشد "تعیین حریم صوتی بزرگراه¬ها" است. تعیین حریم صوتی به‌منظور تعیین فاصله مشخص بین منازل مسکونی و بزرگراه که در آن میزان تراز صوت به حد مجاز مسکونی (55 دسی‌بل در روز) برسد. هدف از اجرای این پروژه تعیین و تعریف یک فاصله امن برای بزرگراه‌های مناطق 22 گانه شهر تهران است که از این فاصله به بعد تراز صوت در محدوده استاندارد قرار داشته و یک راهکار پیشگیری مهم جهت کاهش آلودگی صدا می‌باشد.




مدیر پروژه: الهام کریمی

تاریخ شروع و پایان: 95/3/1 الی 96/6/30